Sprankelcoaching: uitgebreid en doorleefd

Sprankelcoaching : dat ben ik, Nele De Ganseman.

Naturel. Nazinderend. Navigerend. Nadenkend.

Dit zijn de woorden die je ‘Suske en Wiske’-gewijs bij mijn naam zou kunnen plaatsen. Ik voeg hier graag sprankelend aan toe. Sprankelend in het leven staan. Soms is het slechts een klein sprankeltje dat het donker kan oplichten, soms is het een sprankelende schittering die straalt in de ogen. Ik hou ervan om op zoek te gaan naar deze sprankels want ik geloof dat ieder in zich deze sprankels draagt. Ik geloof in de groeikracht van mensen en ga hier graag mee naar op zoek. Ik geloof dat mensen soms maar een klein duwtje nodig hebben om iets te kunnen veranderen en wil hier graag mee een rol in spelen.

Vanuit mijn opleiding als pedagoog ben ik geboeid door de natuurlijke ontwikkeling van kleine (en mindere kleine) mensen. Als docent aan een hogeschool doe ik telkens weer ervaring op in het begeleiden van studenten in hun leerproces en in het coachen van hun communicatieve en organisatievaardigheden. Daarnaast train ik medewerkers en organisaties op vlak van mondelinge en schriftelijke rapportage.

Vanuit een groeiende goesting om nog meer te gaan coachen volgde ik de opleiding ‘Coaching, supervisie en teambegeleiding’. Hierbij vulde ik mijn rugzak met inzichten en vaardigheden vanuit het systeemdenken, de creatieve kijk en het oplossingsgericht werken. Ik vind het belangrijk én boeiend om me blijvend bij te scholen.

Vanuit deze ervaringen maar vooral vanuit mijn geloof in de groeikracht en focus op het positieve, neem ik graag de coachingsrol verder op. Ik beluister graag jouw verhaal en de vra(a)g(en) waar je mee zit. Samen zoeken we wat je wil bereiken en hoe ik je hierbij kan helpen.

 Naturelle Nele

Ik hou van de eenvoud van het leven. Het leven zoals het is, de natuur in al zijn eenvoud. Hoe de natuur zich na de hitte van de zomer weer nivelleert door de verkoeling van de herfst, hoe na de barre koude weer de bloemen in bloei raken. Hoe alles in de natuur zich lijkt in te zetten om de volgende stap te kunnen zetten.

Het versterkt me in mijn geloof in de groei van mensen. Ik vind de ontwikkeling van een kind iets wonderlijks. De groeikracht van een kind én de natuur maakt het mogelijk dat in het eerste mensenjaar ontzettend veel kan gebeuren. Soms is enkel de juiste stimulans nodig, een klein duwtje waardoor een kind weer een stapje verder kan zetten.

Zo heb ik het zelf ook mogen ervaren. Hoe ik zelf in een paar maanden tijd enorm ben gegroeid in zekerheid over waar ik naartoe wil in mijn leven. Ik had af en toe een extra duwtje nodig, een opmerking van de juiste persoon op de juiste moment, en ik kon weer verder.

Ik merk hoe zich de laatste tijd ook kansen voordoen, alsof alles rondom mij zich lijkt in te zetten om weer een stapje verder te zetten. Zo merk ik dat sinds het moment dat ik mijn coachingsdroom meer vorm wilde geven, ik plots overal inspirerende ideeën, boeiende personen en aangename omgevingen zag. Telkens weer zag ik mogelijkheden en opportuniteiten. Als een zwangere vrouw die plotseling overal dikke buiken ziet.

Maar het is natuurlijk niet enkel de natuur die volop speelt. Het is ook mijn  mindset die veranderd is: ik ben meer gefocust, waardoor ik meer oog heb voor de positieve zaken en voor de mogelijkheden.

Dit geloof in de groei van mensen én vanuit mijn focus op het positieve maakt mij ook tot een goede coach. Ik ben graag coach aan de zijlijn, die af en toe een geschikte opmerking maakt, af en toe een schouderklop geeft maar vooral de grootste supporter is van de speler op het veld. Het is de coachee die het in zijn leven kan en zal waarmaken, vanuit zijn groeikracht en de natuur die zal helpen om weer een stapje verder te zetten.

 Nazinderende Nele

Ik ben fijnbesnaard: ik ben gevoelig aan sferen en mensen. Dat maakt dat ik soms een ruimte kan binnenkomen en de stemming meteen kan aanvoelen. Dat maakt ook dat ik makkelijk aansluiting kan vinden bij mensen. Ik heb oog voor de gevoeligheden en oor voor de bezorgdheden, maar ik heb vooral ook gevoel voor de krachten van mensen. Ik hou ervan om deze op te merken en te benoemen. Het doet mensen groeien en helpt hen in het worden wie ze zijn. Zo kan ik zelf een kleine stap mee zetten in de groei van mensen. Zodat het bij hen ook blijft nazinderen.

Navigerende Nele

Zin voor oriëntatie is nooit mijn sterkste kant geweest. Ik heb regelmatig het gevoel dat ik ergens al ben geweest, vooral omdat alle wegen en straten voor mij op elkaar lijken. Ik kan geen steenweg van een grote baan onderscheiden. De GPS was voor mij de beste uitvinding ooit, want als ik al even een bepaalde weg niet meer heb genomen is die weer helemaal uit mijn geheugen verdwenen.

Maar waar ik wel sterk in ben is het onderscheiden van gedachten en gevoelens. Waar ik huizen niet aan straten kan koppelen, kan ik wel persoonlijke verhalen aan gezichten koppelen. Ik heb een goed geheugen voor een persoonlijk levensverhaal en kan er vaak ook de emotie(s) weer aan verbinden. Ik heb geen oriëntatiegeheugen, maar ik heb wel een sterk ontwikkeld gevoelsgeheugen.

Dit helpt me als coach, want vanuit dit gevoelsgeheugen voel ik welke weg we moeten inslaan. Ik kan mee navigeren, de weg wijzen, of nog beter: de coachee zelf de weg laten vinden. Zo kan ik schipperen tussen verschillende wegen en switchen tussen verschillende navigatiestijlen.

Zo kan ik als het past de diepte ingaan met de duikboot, om op zoek te gaan naar de innerlijke drijfveren. Of ik hang mijn zeilbootje vast aan het grote schip en geef indien nodig instructies of waarschuw voor opkomend gevaar. Misschien zetten we de motor wel eventjes stil en reflecteren even over de weg die achter ons ligt of de weg die we nog zullen gaan. Of wie weet, wuif ik je uit vanop het strand en zie hoe je je weg verder zelf inzet.

 Nadenkende Nele

Verstrooide professor. Het was een bijnaam die mijn ouders me vroeger gaven. Ik vergat al eens wat ik nu weer ging gaan halen toen ik de keldertrappen afliep of zat mijmerend op toilet. Ik ben ook meermaals GSM, portefeuille of bril verloren en mijn familie herinnert er me soms nog aan om zeker alles mee te nemen als ik van huis vertrek.

Het is een in gedachten verzonken zijn, stilstaan bij het leven, mijmeren over wat er is. Ik doe het nog steeds, maar heb dankzij technieken als mindfulness, transcendente meditatie of kundalini yoga geleerd om meer in contact te staan met mijn lichaam. Ik ben me meer bewust geworden van wat ik voel en waar ik dit voel in mijn lijf, waardoor ik ook meer bewust in het leven kan staan en bewuster keuzes kan maken.

Dit zet ik ook graag in als coach. Vanuit mijn nadenkende zelf denk ik graag na over de juiste aanpak of methodiek, het helpt me om me blijvend bij te scholen. Maar daarnaast vertrouw ik ook op mijn intuïtie in het aanvoelen en begeleiden van mensen. Ik geef de inzichten van de aangeleerde methodieken ook graag door aan mijn coachees, zodat ze ook bewuster in het leven kunnen staan en bewustere keuzes kunnen maken.