Blog

Cocktails in de gietende regen of hoe je kan focussen op het positieve

Ik heb zo lang uitgekeken naar vakantie. Nu móet het perfect zijn.
De locatie was fantastisch, het gezelschap was goed maar ik … ik was niet in vorm. En dat terwijl ik zo’n nood heb aan ontspanning!

Ken je dat gevoel? Ik ken het maar al te goed. Mijn burn-out escaleerde ooit op vakantie en dat terwijl vakantie net ontspanning zou moeten betekenen. Gek genoeg kan vakantie ook gepaard gaan met stress. Ook onze vakantie dit jaar was dubbel.

Eén vakantie: twee verhalen

Eigenlijk was het een heerlijke vakantie. Een prachtige locatie: een fantastisch meer, omringd door mooie bergen. Een schitterend familiehotel waar we eventjes goed werden gesoigneerd en de voetjes onder tafel konden steken. Ik heb de tijd gehad om een dikke roman uit te lezen en kon goed bijslapen. Daarnaast deden we ook elke dag iets actiefs zoals een prachtige bergwandeling maken en heel veel sporten. (Dat is het voordeel van actieve jongens te hebben, mijn conditie gaat erop vooruit J) En het belangrijkste van alles: we hebben heel veel quality time gehad met ons vier. De kinderen hebben ervan genoten én wij ook.

Dat is de ene zijde van het verhaal. Ik kan ook een ander verhaal vertellen.

Eigenlijk hebben we helemaal geen mooi weer gehad. Elke dag heeft het geregend, ook al was het soms maar een korte plensbui. We hebben niet kunnen doen wat we wilden doen: de bergen waren te zeer omgeven door wolken om een berglift te nemen en het was te koud om in het meer te gaan. De voetjes onder tafel was heerlijk, maar door de vele rijkelijke maaltijden heb ik helemaal niet op mijn lijn kunnen letten.

Eén vakantie. Twee verhalen. Beide zijn waar.

Zwart of wit?

Het hangt er maar van af waar je de nadruk op legt. Bekijk je het positief of bekijk je het negatief? Welke wolf voed jij: de zwarte of de witte wolf (zoals in het oude Cherokee-verhaal)? We hebben allemaal die positieve en negatieve kant in ons, en beide willen de bovenhand nemen. Het is die kant die je het meeste aandacht geeft, die groeit. Sinds een tijdje probeer ik bewust positiever te denken, bewust mijn negatieve wolf te onderdrukken. En dat helpt, je zou ervan versteld staan hoezeer je je eigen gedachten kan beïnvloeden als je daar werkelijk voor kiest.

Betekent dat dan dat je het negatieve maar gewoon moet negeren? Dat ik enkel het positieve vakantieverhaal vertel? Nee, dat ook niet. Je kan het negatieve niet helemaal onderdrukken. Hoe harder je een bal in het water probeert te duwen, hoe harder hij naar boven vliegt. Misschien zelfs recht in je gezicht.

Beide verhalen kunnen bestaan, maar het ligt eraan waar je de focus op legt. Uit de positieve psychologie weten we dat je drie positieve ervaringen nodig hebt om één negatieve te overstemmen. Denk maar aan die ene negatieve commentaar die blijft hangen, terwijl je ook positieve feedback kreeg.

Hoe focussen op het positieve?

Het vraagt dus training, om je te focussen op het positieve.

  • Positief terugblikken

Je kan dit heel bewust doen. Ik doe dit door elke avond iets positiefs neer te schrijven in een dagboek. Je kan ook een gratitude dagboek bijhouden en zo bewaren waar je dankbaar om bent. Je kan dit ook doen door tijdens het douchen of voor het slapen de fijne dingen aan je dag nog even te overdenken. Zo onthoud ik van mijn vakantie de regen maar vooral ook die keer dat ik een cocktail zat te drinken onder de paraplu in de gietende regen, of toen we de slappe lach kregen, of toen we gezellig samen onder een dekentje een film zaten te bekijken.

  • Positieve mindset

Je kan gaandeweg ook leren om op het moment zelf de knop om te draaien en je zender op het positieve te schakelen. Je krijgt als het ware een positieve mindset. Dat vraagt oefening maar je kan er ook een paar trucjes voor toepassen. Als je voelt dat je het negatief bekijkt, overdrijf hier dan eens volop in. Bijvoorbeeld ‘Het is niet alleen aan het regenen, eigenlijk is het aan het gieten, al dagen en ik heb echt nog niets (maar dan ook nog niets!) kunnen doen.’ Je zal aanvoelen dat het nu ook niet zo erg is en het al bij al nog wel meevalt.

  • Positieve omstandigheden

Je kan helemaal meegesleurd worden in een negatieve spiraal, maar ook positiviteit is besmettelijk. Zelf ben ik bijvoorbeeld heel gevoelig aan muziek: als ik vrolijk wil worden, zet ik vrolijke muziek op, zo simpel is het.
Je kan ook hulpbronnen inschakelen. Vertel aan anderen dat je positief wil denken en vraag hen je erop aan te spreken als je te negatief denkt. Of je kiest er bewust voor om je – zo veel als mogelijk – te omringen door positieve mensen. Zo creëer je de sprankel in en rondom jou.

Het vraagt dus oefening en het is heel normaal dat het de ene keer beter lukt dan de andere.

Als je merkt dat het moeilijk is om je te focussen op het positieve, dan wil ik je hier graag bij helpen. Je bent welkom voor een persoonlijk gesprek.

Tot sprankel!

Nele

Foert! of hoe je ja kan zeggen tegen jezelf

Wat als mijn huis er eens wat rommeliger bij ligt?
Wat gaan de mensen denken?
Wat als ik dit eens wat minder goed doe?

Soms zou het zo’n deugd doen om eens foert te kunnen zeggen!

Foert tegen wat de anderen denken.
Foert tegen de druk die we onszelf opleggen.
Foert tegen de verwachtingen waaraan we denken te moeten voldoen.

Heb je het moeilijk om foert te zeggen? Zeg je ‘ja’ tegen de stress of ‘ja’ tegen de rust in je hoofd? Zeg je ‘ja’ tegen je interne saboteur of tegen je innerlijke vriend?  Zeg je ‘ja’ tegen de anderen of ‘ja’ tegen jezelf?

Denk dan eens waartegen je ‘ja’ zegt door foert te zeggen!

Nog niet helemaal overtuigd? Bekijk mijn filmpje op mijn facebookpagina en laat je inspireren door mijn ‘foert’!

Tot sprankel!

Nele

Zorg op maat of hoe help ik mijn partner (familielid, vriendin, collega, …) met een burn-out?

Ik voel me zo machteloos. Ik zie haar helemaal wegglijden, maar ik kan zo weinig doen. Hoe kan ik haar helpen? We hadden dit echt niet zien aankomen. Hij is altijd zo vrolijk en gedreven op het werk. Hadden we dit kunnen voorkomen?

Een burn-out is niet alleen lastig voor de persoon die hem ondergaat, maar ook voor alle andere betrokkenen. Het brengt immers gevoelens van schuld en machteloosheid mee, met vaak een heel grote bezorgdheid. Partners zien mee af en zoeken hoe ermee om te gaan. Vrienden herkennen de persoon niet meer zoals die vroeger was en weten niet goed wat te doen. Collega’s zijn geschrokken en staan er zelf een beetje naar te kijken.

Toch is het eigenlijk heel simpel. De enige manier om ermee om te gaan, is…

Zorg op maat

Elke persoon is anders, dus elke burn-out is ook anders. Dat betekent dat er geen pasklare oplossingen of remedies voor zijn. Wat kan je dan wel doen?

Luister zonder vooroordelen naar zijn of haar verhaal. Probeer geen advies te geven, niet te sussen of te vergelijken met een ander verhaal. Gewoon luisteren en proberen te begrijpen is al heel veel waard. Eigenlijk betekent dat luisterend oor alles op dat moment.

Durf te vragen hoe hij of zij zich echt voelt. Durf te vragen hoe je hem of haar kan helpen. Durf te vragen wat hij of zij nu echt nodig heeft. Misschien kan je niet meteen iets praktisch doen, maar is het voor die persoon al fijn te weten dat iemand moeite wil doen. Of misschien kan je wel al iets doen, door eens samen te gaan wandelen of een koffie te gaan drinken. Echt helpen kan zo veel betekenen.

Toon nabijheid. Met een burn-out gaan vaak ook gevoelens van eenzaamheid gepaard. Daarom is het fijn om je betrokkenheid te tonen. Een knuffel of een schouderklop kan dan echt deugd doen. Soms is het moeilijk in te schatten wat je bijvoorbeeld als collega kan doen, want jij staat natuurlijk wel voor de werkcontext waar die persoon uit is gestapt. Dan kan je iets laten horen door een berichtje of een kaartje. Op mijn werkplek is er de gewoonte om een boeket te sturen naar mensen die langdurig ziek zijn. Dat doet op dat moment zo veel deugd. Weten dat je niet vergeten bent, is ontzettend belangrijk.

Wees eerlijk. Soms is het ook gewoon niet makkelijk om mee om te gaan. Soms weet je niet wat je moet zeggen of wat je kan doen. Wees dan maar eerlijk. Die persoon voelt het waarschijnlijk toch aan, dan kan je er maar beter eerlijk in zijn. Beter dat dan helemaal niets meer van je te laten horen.

Zorg ook voor jezelf. Als je partner of naast familielid het moeilijk heeft, zie je daar mee van af. Je probeert er voor hem of haar te zijn, probeert te helpen en gaat je misschien wel wegcijferen. Maar ook daar zijn grenzen aan. Het is niet de bedoeling dat jij nu in een burn-out belandt, dus probeer ook voor jezelf te zorgen. Je kan hiervoor je EHBO-kit inzetten.

En voila, hiermee is de cirkel rond en ben ik weer bij de start van de anti-burn-out maand, namelijk Eerste Hulp Bij Ongelooflijke stress.

Ik sluit hiermee deze maand af en ben blij dat ik heel wat inzichten heb kunnen delen.

Heb jij hier steun aan gehad? Dan hoor ik het graag! Wat heeft jou geholpen? Welke inzichten waren belangrijk voor jou? Welke hulpmiddelen heb je kunnen inzetten? Heeft het werkboek iets betekend voor jou?

Kan ik je nog verder steunen? Dan ben je altijd welkom voor een persoonlijke coaching. Dat hoeft niet noodzakelijk over burn-out te gaan. Ik geef zorg op maat aan ieder die om eender welke reden de sprankel niet meer voelt. Elke persoon die de balans kwijt is, kan bij me terecht. Dit kan zijn omwille van stress, work-life-balance, opvoedingskwesties en zo meer. Ook onderliggende thema’s als perfectionisme, onzekerheid, negatief zelfbeeld of faalangst kunnen aan bod komen.

Neem contact met me op via mail of telefoon en we zoeken samen hoe jij (terug) een sprankelend leven kan hebben.

Tot sprankel!

Nele

Dit is artikel 5 in de reeks "Van burn-out naar een sprankelend leven"

Opfrissing EHBO of hoe voorkom ik dat ik terug in een burn-out beland?

Ik wil me nooit meer zo slecht voelen. Maar wie weet beland ik wel weer in een burn-out. Ik heb het de laatste tijd wel weer lastiger. Wat als ik weer herval?

Als je ooit een burn-out hebt gehad, dan ken je deze vraag wellicht maar al te goed. Dit moet – naast die andere vraag – wellicht de meest voorkomende zijn. En eigenlijk is dat ook niet zo onlogisch. Een burn-out brengt nu eenmaal een kwetsbaarheid met zich mee. Een elastiek die zo is uitgerekt tot hij (net niet) barstte, krijg je niet terug in zijn oorspronkelijke vorm.

Maar… er is een belangrijke ‘maar’ in dit verhaal.

Als je een burn-out hebt gehad en hier bent door geraakt, dan betekent dit ook dat je hebt leren omgaan met deze elastiek. Misschien heb je geleerd om hem minder aan te spannen of op een andere manier aan te spannen. Misschien heb je geleerd om andere krachtbronnen aan te spreken en zo je elastiek minder te belasten. En misschien wil je die elastiek zelfs niet meer naar zijn oorspronkelijke vorm, want die nieuwe vorm voelt best wel comfortabel en natuurlijk.

Je hebt met andere woorden zelf leren omgaan met je burn-out, al dan niet met hulp van anderen. Dat betekent dat je zelf alle middelen in handen hebt om er niet terug in te belanden. Het vraagt enkel een opfrissing. Even terug voelen welke inzichten en hulpmiddelen waardevol voor je waren. Even herinneren wat je helpt en niet helpt, omdat je het misschien vergeten was.

Ik help je graag om dit terug te herinneren met een korte EHBO-opfrissingscursus.

Elke opfrissingscursus begint met herhaling. Wat weet je nog van de vorige keer?

  • Ken je krachten

Wat heb je geleerd tijdens je burn-out? Welke inzichten heb je meegenomen? Welke nieuwe goede gewoontes heb je geïnstalleerd? Wat heeft je toen geholpen en blijft je helpen?

Tijdens mijn eigen burn-out hing ik een whiteboard op in mijn bureau. Ik noteerde er inzichten, inspirerende quotes of belangrijke aandachtspunten. In het begin had ik het nodig als houvast, gaandeweg werd het een goede herinnering aan wat belangrijk voor me was en nu zie ik het als een bevestiging van de keuzes die ik heb gemaakt. Het bord hangt er nog steeds en af en toe sta ik er bewust bij stil, om het me weer te herinneren.

Heb je het moeilijk om je alles te herinneren? Dan kunnen volgende vragen je helpen.

  • Ken de aanleiding

Wat is jouw ijsberg? Waar loop jij steeds weer tegenaan, ook al zou je het anders willen? Waar heb je tijdens je burn-out steeds weer op gevloekt omdat het merkte dat het toch nog niet ging? Is dat stress op het werk? Geen bevestiging of erkenning krijgen? Je streven om het steeds weer perfect te doen? Je neiging om je weg te cijferen?

Die aanleiding ken je wellicht maar al te goed. Het is een oude vriend die je weer kan begroeten. Wees er niet boos om, hij kent je immers al zo lang dat hij niet zo makkelijk zal weggaan. Maar je hebt wellicht ook geleerd om ermee om te gaan: de ijsberg kleiner te krijgen, de venijnige scherpe randjes onder water in te schatten of hem te omzeilen. Je kent hem dus, vertrouw maar op jezelf om ermee om te gaan.

  • Ken de signalen

Hoe reageer jij op stress? Hoe merk je aan jezelf of merken anderen aan jou dat je het moeilijk hebt? Hier ben je wellicht tijdens je burn-out erg mee geconfronteerd geweest: lichamelijke kwaaltjes, geheugenmoeilijkheden, geïrriteerd gedrag, …

Wellicht heb je hier tijdens je burn-out mee leren omgaan en zijn ze geminderd. Komen ze nu terug, dan is dat in eerste instantie balen. Maar het is anderzijds ook een kans. Een kans om ze te herkennen en ermee om te gaan. Neem dit serieus, reageer er eerder te snel op dan te laat. Zelfzorg is ontzettend belangrijk, dat weet je nu.

  • Ken je EHBO-kit

Hoe kan jij zelfzorg opnemen? Wat helpt jou? Is dit rust nemen of net iets actiefs doen? Je terugtrekken of net andere mensen opzoeken om te praten? Naar de yoga gaan of je net uitleven in de Zumba-les?

Misschien had je tijdens je burn-out wel heel wat nieuwe gewoontes gekweekt die je goed deden en heb je die nu wat meer gelost. Dat is niet erg, is heel normaal als je je stilaan beter voelt of weer in de ratrace komt. Denk eens na welke goede gewoontes je weer wil installeren of welke deugddoende activiteiten je weer wil opnemen. Neem er je tijd voor, besteed er aandacht aan want je verdient het.

  • Ken je hulpbronnen

Wie kan jou helpen? Met wie kan je praten? Bij wie kon je tijdens je burn-out terecht? Welke nieuwe contacten heb je gelegd?

Misschien zijn die contacten weer wat verwaterd of oppervlakkiger geworden. Ook dat is normaal. Maar het is ook helemaal niet erg om deze weer aan te spreken. Stap over je schroom of schaamte, het is geen schande om te zeggen dat je het weer wat lastiger hebt. Misschien hebben ze dit ook al opgemerkt of maken ze zich zorgen om jou en vinden ze het fijn om je hierin te kunnen helpen.

  • Ken je grenzen

Wanneer is de maat vol? Wanneer gaat het voor jou echt niet meer?

Als je voelt dat je je grens hebt bereikt, is het belangrijk om aan de alarmbel te trekken. Die grens ken je nu wellicht veel beter dan tevoren, dus kan je zo ook voorkomen dat het erger wordt. Spreek iemand erover aan. Stap naar je huisarts of de coach die je tevoren heeft geholpen. Hulp inroepen is helemaal geen schande, het is net heel krachtig.

Voel je dat je zelf extra hulp nodig hebt? Dan ben ik er voor jou. Bel of mail me voor een afspraak en dan bekijken we samen hoe jij er bovenop kan geraken.

Tot sprankel!

Nele

Dit is artikel 4 in de reeks "Van burn-out naar een sprankelend leven"

“Ben ik er klaar voor” of hoe kan je terug aan het werk na een burn-out?

Ppppfff, ik heb het zwaar gehad, heb diep gezeten, maar ik heb de indruk dat ik er weer bovenop geraak. Maar nu? Kan ik terug aan het werk? Hoe weet ik of ik er klaar voor ben?

Ieder die een burn-out heeft meegemaakt, herkent bovenstaande vraag. Het is een ontzettend moeilijke vraag want het confronteert je met gevoelens van onzekerheid en falen.

Voor ik deze vraag verder beantwoord, moet ik eerst iets bekennen…

De ijsberg

Ik startte deze anti-burn-out-reeks vol ambitie. Ik zag het groots: vijf artikels mét een bijpassend werkboek op één maand tijd. Ik legde de lat hoog, verwachtte veel van mezelf en wilde het goed doen.

Dat mechanisme ken ik. Het is een deel van de ijsberg waar ik tijdens mijn burn-out ook mee werd geconfronteerd. Deze ijsberg was zo gigantisch groot, dat ik er maar tegen bleef botsen en uiteindelijk net niet kapseisde. Maar ik leerde mijn ijsberg kennen. Ik zag dat onder dat topje van het goed willen doen, een grotere berg zat van onzekerheid en perfectionisme. Ik leerde welke vorm die ijsberg kan aannemen, hoe mijn onzekerheid en perfectionisme zich kan uiten. Ik besefte ook meer en meer hoe die ijsberg is ontstaan, wat mijn onzekerheid en perfectionisme heeft gevoed. Ik ontdekte mijn EHBO-kit, voelde hoe ik die ijsberg langzaamaan kon laten smelten.

De ijsberg is er nog steeds. Hij is wel véél minder groot geworden: niet alleen het deel boven water maar ook het deel onder water. Ik heb er beter zicht op, zie hem van ver afkomen en weet wat ik moet doen als ik er tegen bots.

Zo besefte ik ook dat ik met deze reeks tegen mijn ijsberg aanschuurde. Daarom deze week een eenvoudige Q&A en geen extra deel in het werkboek. Heb je het werkboek gemist? Schrijf je dan in op mijn nieuwsbrief en je ontvangt de vorige delen er gratis bij.

Q: Hoe weet ik of ik klaar ben om terug te gaan werken?

A: Eerlijk? Dat weet je nooit. Het is altijd een gok. Maar je kan er een beredeneerde gok van maken. Bespreek het samen met je huisarts of anderen die je begeleiden. Je kan dit zelf ook leren inschatten. Voel je nog een enorme stress als je aan je werk denkt? Gaat je stresslevel weer enorm de hoogte in, vergelijkbaar met de start van je burn-out? Dan is het misschien nog te vroeg. Het is logisch dat je stress voelt, maar het moet hanteerbaar zijn.

Als je je ijsberg kent (je weet welke vorm hij aanneemt, je hebt hem al wat laten smelten en je kan ermee omgaan) dan ben je er waarschijnlijk klaar voor. De kans is zeer groot dat je er nog eens zal tegen botsen. Dat is ontzettend balen, maar tegelijkertijd ook niet, want het is ook een kans om te voelen hoe je er nu mee zal omgaan.

De eerste we(e)k(en) zijn vaak ontzettend zwaar. Geef jezelf de tijd om hier weer aan te wennen. Zet je EHBO-kit in, ook al kost het extra moeite. Het is vaak op momenten dat je die het minste wíl inzetten, dat je er het meeste nood aan hebt.

Q: Zal ik terug gaan naar mijn (oud) werk of zal ik iets anders doen?

Dat kan alleen jij uitmaken. Coaching kan je helpen om deze keuze te maken.

Uit onderzoek blijkt wel dat hoe langer je thuis bent, hoe moeilijker het is om opnieuw te starten. Uit ervaring weet ik dat het soms makkelijker is om te starten op een voor jou gekende werkplek, zodat je geen energie moet steken in nieuwe dingen te leren. Er bestaat ook de mogelijkheid om halftijds te starten en dat maakt de overgang ook eenvoudiger. Praat hierover met de (controle-)arts. Zie hen als bondgenoot in jouw herstelproces.

Als je oude werkplek voor jou te onveilig is of je te zeer met je ijsberg confronteert, dan kan je op zoek gaan naar een nieuwe werkplek. Ook daar kan coaching je bij helpen.

Q: Wat zeg ik tegen mijn collega’s?

A: Terug gaan werken en je collega’s onder ogen komen, wordt vaak onderschat. Wat helpt, is om voor jezelf vooraf uit te maken wat je zal vertellen. Hoe veel van jezelf wil je prijsgeven? Tegen de ene zal dat wat meer zijn dan tegen de andere, dat is normaal.

Ik heb het zelf aangepakt door eerst een algemene mail te sturen, zodat mensen wisten wat er ongeveer gebeurd was. Zo wisten ze ook dat ik er best wel wou over praten. Ik heb in die periode veel diepgaandere contacten gelegd met collega’s met wie ik jarenlangs enkel over koetjes en kalfjes heb gepraat.

Als jij er liever niet (veel) over praat, dan is dat volledig jouw keuze en jouw recht.

Q: Wat zeg ik tegen mijn baas?

A: Hier is het evenwicht zoeken. Het is enerzijds je grenzen aangeven en omgaan met de inzichten die je tijdens je burn-out hebt geleerd. Anderzijds zal je baas ook van je verwachten dat je je werk goed doet. Je zal een nieuw werkritme moeten zoeken, haalbaar voor jou en voor je werkcontext. Probeer hierover goede en duidelijke afspraken te maken. Een coach kan je helpen om hierin het gesprek aan te gaan.

Q: En wat als het toch niet gaat?

A: Dan gaat het niet. Wees daarom niet boos voor jezelf. Blijkbaar heb je nog meer tijd nodig. Dat is niet erg, jouw tijd komt nog wel.

 

Deze vragen zijn slechts een topje van de ijsberg. Burn-out is immers een heel complex gegeven. Heb je het moeilijk om jouw ijsberg te bedwingen? Raak je er zelf niet uit? Dan ben ik er voor jou. Bel of mail me voor een afspraak en dan bekijken we samen hoe jij er bovenop kan geraken.

Tot sprankel!

Nele

Dit is artikel 3 in de reeks "Van burn-out naar een sprankelend leven"

 

EHBO voor gevorderden of wat kan je doen om uit een burn-out te geraken

Ik had de ene migraine-aanval na de andere, tot ik letterlijk niet meer vooruit kon van de hoofdpijn.
Ik zat in mijn auto, wilde starten maar kreeg me niet meer verroerd. Mijn benen waren als lood. Mijn batterijen waren letterlijk en figuurlijk plat.
Ik kon me niet meer concentreren en vergat alles. Op het werk maakte ik de ene fout na de andere. Mijn hoofd zat letterlijk en figuurlijk overvol.
Ik had wilde ideeën maar enkel in mijn hoofd. Uiterlijk kon ik enkel huilen, huilen en huilen. Ik liep letterlijk en figuurlijk leeg.
Ik bleef maar vermageren, ook al at ik veel meer dan anders. Aanvankelijk vond ik het fijn maar uiteindelijk besefte ik dat ik letterlijk en figuurlijk mezelf niet meer was.

Burn-out

Dit kunnen allemaal verhalen zijn van een burn-out. Elk verhaal is anders, want elke persoon is anders. Maar waar specialisten het intussen over eens zijn is dat een burn-out wordt gekenmerkt door zowel lichamelijke als geestelijke symptomen, die op het gedrag inwerken. Symptomen die ontstaan na een overbelasting van de spier die je zelf bent. Bij mij persoonlijk waren het lichamelijke klachten, zoals banale ontstekingen waar ik maar niet door geraakte en mee bleef sukkelen. Maar erger was het kraantje dat letterlijk leek opengedraaid, waardoor de tranen maar bleven stromen. Tot het uiteindelijk overliep.

EHBO-kit

Wie een burn-out heeft meegemaakt – van dichtbij of van ver, bij zichzelf of bij een naaste – weet dat het geen lachertje is. Meer nog, het lijkt op een syndroom dat jou overkomt en waar je zelf geen vat op hebt. Maar geloof me, stap voor stap kan je er weer vat op krijgen. Met vallen en opstaan leer je er mee omgaan: met jezelf, met de anderen, met de stress, met het leven, …

Dat is niet meer de Eerste Hulp Bij Ongelooflijke stress  maar wel EHBO voor gevorderden. Je zet hulp in op allerlei fronten en vult je EHBO-kit met een arsenaal aan kleine en grote hulpmiddelen.

Ik geef je hierbij graag een inkijk in deze EHBO-kit. Het is aan jou om te zoeken wat jou ligt of wat jou kan helpen.

  1. Rust

Een burn-out ontstaat veelal doordat je te lang te veel van je lichaam hebt gevraagd. Je lichaam geeft zijn grenzen aan tot je niet anders kan dan deze respecteren. Ikzelf besefte pas toen ik thuis was van het werk en mezelf echt rust gaf, hoe moe ik was. De eerste periode deed ik niet veel meer dan slapen. Slapen, slapen en nog eens slapen. Op de duur werden het kleinere dutjes, tot ik er met een powernap van twintig minuten door geraakte.

Ook jij neemt dus best je rust. Slaap als je lichaam daarom vraagt. Zoals mijn moeder het zo mooi kan verwoorden: “Het is dat je het nodig hebt.”

  1. Beweeg

Rusten: absoluut, maar dat niet alleen. Een burn-out gaat immers niet over door in de zetel te zitten wachten tot het voorbij is. Bewegen helpt, zo zeggen alle deskundigen. Net zoals men het er intussen over eens is dat je bij een rugletsel niet moet plat liggen, maar voorzichtig te blijven bewegen, is dit ook zo voor een burn-out. Ik ben zelf blijven lopen, nam de fiets om overal naartoe te gaan, dwong mezelf om buiten te komen. En dat deed deugd. Bewegen brengt je energie weer in balans, op het moment dat die zoek is.

Dat bewegen kan heel klein beginnen. Doe een klein toertje, ga te voet naar de bakker, breng je kinderen met de fiets naar school, … Iets kleins kan al heel groot zijn. Aan jezelf trekken hoeft niet meer, zoals je vroeger misschien van jezelf eiste dat je een marathon kon lopen, of die deadline kon halen, of een voltijdse job kon combineren met kleine kinderen of…
Probeer weer te voelen wat voor jou goed doet. Leer je lichaam (weer) lezen.

  1. Voel

Met een burn-out gaan ontzettend veel gevoelens gepaard. Gevoelens van falen, als werknemer, als ouder, als vriendin, … Je wilde het zo graag zo goed doen, maar het bleek niet te gaan. Dit maakt je misschien ook verdrietig en bang voor wat komen gaat. Misschien ben je ook boos. Boos op je baas omdat hij je talenten niet heeft erkend. Boos op je partner omdat hij je onvoldoende ondersteund heeft. Boos op je kinderen omdat ze je het lastig maken en jij alleen maar goed wil doen voor hen. Boos op je vriendinnen omdat …

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Zelf heb ik ook het hele arsenaal meegemaakt. Gaande van ontkenning, woede, marchanderen, verdriet tot aanvaarding. Je kan er de fasen van rouw in herkennen en misschien is burn-out ook wel wat rouwen. Je neemt immers afscheid van je oude zelf of vooral het oude beeld dat je van jezelf had. Jijzelf die alles moest kunnen, gedreven was, goed deed voor iedereen, … Ik kwam uiteindelijk tot de aanvaarding van mijn nieuwe oude zelf. Zag mijn zwaktes net als mijn sterktes. Het is net omdat ik gevoelig en empatisch ben, dat ik een goede mama, een goede partner; ja zelfs: een goed coach ben.

  1. Praat

Eén ding moet je weten: je staat er niet alleen voor. Hoe uitzichtloos het soms ook lijkt, hoe zeer je ook de muren oploopt of hoe eenzaam je je ook voelt: er is altijd wel iemand die naar je kan luisteren of bij wie je terechtkan. Durf erover te spreken, ook al voelt dat ontzettend onveilig, maar blijf er vooral niet alleen mee. Als je het echt lastig hebt, is het best mogelijk dat je professionele hulp nodig hebt. Durf daarvoor te kiezen en durf echt te zeggen wat er in je omgaat.

Daarnaast is het belangrijk dat je ook met je omgeving praat. Er zijn wellicht mensen naast jou die je echt willen helpen en je echt wil begrijpen. Misschien kan je een burn-out pas echt begrijpen als je het zelf hebt meegemaakt en misschien zijn er mensen die het wel nooit zullen begrijpen. Maar dat doet er niet toe. Kies de personen van wie jij het belangrijk vindt dat zij het écht begrijpen. Durf te zeggen wat je voelt en wat je nodig hebt. Zo blijf je er niet alleen mee.

 

Dit is slechts een deel van de EHBO-kit. Jouw eigen kit maak je zelf. Als je je inschrijft op de nieuwsbrief, bezorg ik je het Sprankel werkboek dat je hier verder mee kan helpen.

Heb je het moeilijk om deze zelfzorg op te nemen? Raak je er zelf niet uit? Dan ben ik er voor jou. Bel of mail me voor een afspraak en dan bekijken we samen hoe jij er bovenop kan geraken.

Tot sprankel!

Nele

 

Dit artikel is deel 2 in de reeks 'Van burn-out naar een sprankelend leven'.

EHBO of wat je kan helpen om een burn-out te voorkomen

Ik kom zo moeilijk tot rust. Ik werk maar door, ben moe maar ’s nachts kan ik de slaap niet vatten.
Ik heb stress en werk dat op iedereen uit. Vooral de ‘dearest and the nearest’ moeten er het meeste aan geloven.
Ik doe zo hard mijn best om alles te combineren en alles goed te doen, maar ik lijk overal te falen.
Mijn emoties zijn helemaal in de knoop: de ene moment kan ik niet stoppen met huilen, de andere moment lijk ik gevoelloos.
Ik heb last van allerlei vreemde fysische kwaaltjes. Ik schijn er maar niet bovenop te komen. I
k zou zo graag zo veel doen, maar het lukt niet, ik heb de energie niet.

Herken je die symptomen? Ze kunnen een teken zijn van stress of uiteindelijk leiden tot een burn-out.

Net zoals je een eerste hulp hebt bij ongevallen, is er ook een eerste hulp bij stress-symptomen. Ik geef jullie hierbij alvast een stoomcursus EHBO (eerste hulp bij ongelooflijke stress).

  1. Let op de signalen

Net zoals een ervaren EHBO-begeleider de signalen snel kan opmerken en hierop kan reageren, kan jij je eigen stress-signalen leren kennen en herkennen. Wat doe jij bij stress? Hoe reageer je als je het moeilijk hebt? Ga je je afsluiten of ga je net overdreven reageren tegenover anderen? Zoek je afleiding in ontspanning en andere zaken, of ga je net meer werken?

Burn-out ontstaat vaak doordat je stress-signalen te lang niet hebt opgemerkt, genegeerd of verkeerd hebt geïnterpreteerd. Het helpt om jezelf beter te leren kennen, ook in je slechtste kanten. Je bent er misschien niet trots op, maar je kan er wel naar leren luisteren en mee leren omgaan. Zo kan je jezelf helpen.

  1. Spreek anderen aan

Eén ding moet je weten: je staat er niet alleen voor. Hoe uitzichtloos het soms ook lijkt, hoe zeer je ook de muren oploopt of hoe eenzaam je je ook voelt: er is altijd wel iemand die naar je kan luisteren of bij wie je terechtkan. Durf erover te spreken, ook al voelt dat ontzettend onveilig, maar blijf er vooral niet alleen mee.

Net zoals je in een noodsituatie gaat kijken wie rondom je kan helpen, doe je dit ook in je eigen persoonlijke noodsituatie. Zoek in je omgeving wie je kan steunen. Vertrouw hierbij op je gevoel, wie weet sta je wel verstomd van wie het soms nog moeilijk heeft en leg je zo wel heel nieuwe (diepgaande) contacten.

  1. Zorg voor (adem)ruimte

In films zie je het wel vaker bij een noodgeval: “Give us some space” waarbij ieder wordt weggestuurd die niet kan helpen. Zo kan je het ook voor jezelf doen. Neem tijd en ruimte voor jezelf, durf te schrappen wat je energie kost. Ik hoor soms van mensen die naar een burn-out neigen dat ze niet durven thuis te blijven omdat ze bang zijn om dan helemaal in de put te vallen. Maar zo is het gek genoeg vaak niet: doordat een belangrijke stressfactor wegvalt, kan je je focussen op wat er nu voor jou toe doet. Dat ben jezelf en je eigen genezingsproces. Sta open voor de leegte en wie weet ontdek je wel een rijkdom aan nieuwe ervaringen en contacten.

  1. Zoek jouw hoogstpersoonlijke medicijn

Er bestaan geen allesomvattende, 100%-succesgaranderende recepten om tot rust te komen. Die moet je zelf zoeken. Voor mij zijn dit heel eenvoudige zaken als naar vrolijke muziek luisteren, een sprankelboek maken met ‘gelukkige’ momenten, lopen, naar de sauna gaan, een bad nemen, mediteren, yoga, … Maar dat is voor iedereen anders. Ik heb het zelf vaak moeilijk om connectie te maken met de kinderen als ik in volle stress zit, voor mijn man betekenen de kinderen net een manier om los te komen van de stress. Het kan dus heel erg verschillen van persoon tot persoon. Belangrijk is hierop goed zicht te krijgen bij jezelf en hierover duidelijk te communiceren met anderen. Zo kan je hier op momenten dat je het even niet meer weet naar teruggrijpen.

  1. Roep hulp in

Wat doe je in noodsituaties als je het zelf echt niet weet? Dan roep je hulp in. Dat is helemaal geen schande. Zo kan jij ook hulp inroepen. Want misschien is de burn-out wel niet te voorkomen? Misschien ben je er al in gesukkeld maar moet je het enkel nog toegeven aan jezelf? En misschien is dat ook helemaal niet zo erg. Durf naar een dokter te stappen zodat die een diagnose kan stellen, wat die ook is. Op die manier weet je weer meer en zie je hoe het verder kan.

Ook met een burn-out of na een burn-out kan je weer sprankelend gaan leven. Ik vertel er je graag over in mijn volgend artikel.

Ik hoor ook graag wat jouw ervaringen zijn. Hoe ga jij om met stress? Wat is jouw succesrecept? Of weet je het soms zelf niet goed? Dan kan ik jou helpen.

Schrijf je in op de Sprankelnieuwsbrief en je ontvangt een Sprankel werkboek. Hiermee kan je zelf aan de slag. Je krijgt er tools om jezelf beter te leren kennen en beter voor jezelf te zorgen. Zo leer je de stress meer loslaten en ziet de bergen waar je voor staat minder groots.

Vind je het moeilijk om hier zelf mee aan de slag te gaan? Dan ben ik er voor jou. Stuur me een mailtje, doe een telefoontje en we bekijken samen hoe ik jou kan helpen… zodat jij uiteindelijk jezelf beter kan helpen.

 

Tot sprankel!

Nele

Dit artikel is deel 1 in de reeks 'Van burn-out naar een sprankelen leven'.