Wat als vakantie niet de ontspanning biedt die je nodig hebt?

Loslaten en genieten in de grote vakantie… Pure ontspanning!

Mja, niet altijd. 2015 was een mooie zomer, maar niet voor mij. Hij kwam er na een lastig jaar waarin ik veel stress had ervaren én mezelf veel stress had aangedaan. Ik leerde die zomer noodgedwongen hoe ik kon omgaan met mijn stress en ik werd er sterker door. Ik vertel je hier graag hoe ik dat deed.

Vastgedraaid in de mallemolen

2015 was een jaar waar ik in een mallemolen zat, die maar bleef draaien. Het gekke was dat ik zelf dacht dat ik het helemaal onder controle had maar zelf niet besefte dat de mallemolen met mij aan de haal ging. Ik werkte lang en laat, probeerde alle brandjes te blussen die er te blussen viel. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel en betrokkenheid werden altijd heel erg geapprecieerd, maar nu gingen die in overdrive. Ik probeerde alles op te lossen en voor iedereen goed te doen.

Toen het vakantie werd, kon ik de stress niet loslaten en kon ik niet genieten. Het werk bleef in mijn hoofd malen en zelfs toen ik er niet bewust mee bezig was, speelde het onbewust wel door. Buiten scheen de zon, maar binnen was het bij mij een grote onweerswolk. Een onweerswolk die dreigde om elk moment uit te barsten.

Buiten schijnt de zon, maar vanbinnen dreigt de onweerswolk

Het werd geen makkelijke vakantie voor mij en mijn gezinsleden. Ik huilde veel of was veel boos. Ik was teleurgesteld in mezelf, mijn familieleden en mijn situatie. En dat terwijl we in een prachtige omgeving zaten, te midden van de vrolijke vakantiegangers. Voor mij was er niets vrolijks aan. En geloof me, het is heel eenzaam om niet te kunnen genieten, terwijl iedereen rondom jou wel zit te genieten. Het maakt je heel verdrietig als je wel zou móeten gelukkig zijn, maar het niet kan.

Er waren wel mooie momenten en op de vakantiefoto’s van dat jaar lijkt er niets aan de hand. Want ik bleef wel lachen en voor de buitenwereld liet ik uitschijnen dat er geen vuiltje aan de lucht was. De lucht leek zo blauw als hij ook in het echt was. Toen de vakantie voorbij was, was ik bijna opgelucht. Opgelucht dat ik weer iets te doen had, opgelucht dat ik me ergens in kon smijten, opgelucht dat ik aan mijn to do-lijst kon beginnen. Want die had ik onder controle. Dacht ik.

De bom barstte toen ik terug aan het werk ging. Nog even kon ik alles proberen bol te werken en voor te bereiden, maar op een dag lukte het niet meer. Ik kon niet meer lachen en de schijn hoog ophouden. Mijn kraantje stond open en ik kon niet meer ophouden met huilen. Ik belandde bij de dokter met allerlei vervelende kwaaltjes, die maar bleven duren.

Tijd om de mallemolen tot rust te brengen

Ik had één geluk: mijn huisarts zag wat er was en schreef me geen medicijnen voor, maar wel tijd. Tijd om tot rust te komen, tijd om de mallemolen in mijn hoofd tot stilstand te brengen. Ze gaf me de raad om een EHBO voor mezelf op te stellen, een pakket dat ik kon inzetten als ik het lastig kreeg. In eerste instantie om te voorkomen dat het nog erger zou worden, later om te voorkomen dat het ooit nog zo erg zou worden.

Sindsdien heb ik voor mezelf een EHBO-kit ontwikkeld. Een Eerste Hulp Bij Ongelooflijke stress. Ik kan bij mezelf de stress-signalen herkennen, kan hulp inroepen en weet welke hoogstpersoonlijke medicijnen ik moet inzetten.

Ik deel deze EHBO graag met jullie. Want ook jij kan je stress-signalen leren herkennen en zoeken hoe je ermee kan omgaan.

Benieuwd hoe ik dat deed en hoe jij dat kan doen? Dan ben je welkom voor de EHBO-cursus in Het Huis van Het Werk in Mechelen. Inschrijven kan hier.

Ik kijk er naar uit om je daar te ontmoeten.

Tot sprankel!

Nele

Die zomer van 2015 was de start van mijn burn-out (of tenminste het besef ervan). Ik heb uiteindelijk geleerd om deze burn-out als een cadeau te ervaren. Ik schreef er hier al meer over.

2 gedachten over “Wat als vakantie niet de ontspanning biedt die je nodig hebt?”

  1. Het is inderdaad een drempel overschrijden om toe te geven dat vakantie niet de ontspanning biedt die te verwachten was. Eerlijk gezegd ervaar ik dat al jaren, maar het leek me zo ondankbaar om toch een beetje teleurgesteld te zijn. Ik geniet van je open deur! Liefs!

    Like

    1. Dankjewel, Vera! Héél fijn dat je zo eerlijk bent, dat kan anderen dan weer helpen. Dat ‘onterechte’ gevoel van ‘ondankbaar’ te zijn, vind ik heel herkenbaar. Je wil graag goed doen voor anderen, het hen niet lastig maken, gelukkig zijn met wat er is,
      … Maar tegelijkertijd mag je ook gewoon voelen wat je voelt en zoeken wat voor jou zelf helpend kan zijn. Dat is helemaal ok!
      Veel liefs terug!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s